öyle sanıyorum ki, insanlığın gerçek kötü kaderi farklı olma gereksinimi. herkes herkesten farklı olmalı, herşeyden.. bu durum ne yazık ki büyük kederlerin, acıların, -iyimser olmaya gerek yok- yeryüzünde ne kadar psikolojik vaka var ise hepsinin nedeni olmuş.
bundan daha kötü birşey olabilir mi? hakkım olsaydı oyumu hayır yönünde kullanırdım. daha kötüsü olamaz. öğretildiği üzere tanrı herşeyi eksiksiz olarak yaratmıştır. tabi ki oyumu buna dayanarak veiryorum.
duygular, insanoğlunun görüp görebileceği en büyük yalancılardır. her türlüsü. aşk, nefret, mutluluk.. öyle ki, arkanızı döndüğünüz ilk saniye sizi bıçaklayacak kadar sahtekarlar. bu, kimsenin gerçekten mutlu olmadığını da kanıtlıyor aslında. yahut birtakım üzüntülerin, depresyonların aslında ne kadar sahte olduğunu. bu da insanların birbirine neden güvenmediği sorusunu cevaplıyor.
tabi ki bunlar benim kendi fikirlerim. katılıp katılmamak size kalmış. tek bildiğim değişmeyecek olmaları. insanlardan hala biraz iğreniyorum. olması gerek bu. başka bir yolu olsaydı kesinikle haberim olurdu.
son olarak eklemek istediğim şu ki; sütlü kahvenin içine 2,5 kapak viski koyunuz. iyi geliyor.
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder