ben seni sevemem sosyete güzeli.
yaşayamam dilediğin sevginin çevresinde,önce sever gibi görünüp sonra arkamdan kahkahalarla güldürtmem seni.
hem söyler misin sen,ne zamandan beri aşk'a inanır oldun,hangi diskoteklerde unuttun sevgililerini,okul yoluna alışabildin mi?
annen son verebildi mi konken partilerine baban sakın aşık olma haa diyor mu hala..
hadi yine dik başlı ol, ilk günki gibi,yine söyle saf bir köylü cocuğu olduğumu,hem haksızda değilsin ki bu sözlerinde.
sen kuşların cıvıltıların arasında,bembeyaz bir villada çiçeklerin ortasında şeref verdin dünyaya.
ben ise bahtım gibi kapkara bir kış gecesi,sokaklara çamurların aktığı,kerpiçli bir damda 70lik bir ebenin kollarında dünyaya sosyete güzeli.
benim anam "çüzz''demedi. kızım.
evden çıkarken babam ''bye bye'' demezdi bana,"allah'a emanet ol oğul" derdi.
dedem hızır aleyhisselam yoldaşın ola derdi.
benim vaktimi geçireceğim bir süsköpeğim bile olmadı, yoktu ama dağlarda arkadaşım karabaşımız vardı, mertti üstelik.
biz sevincimizden kahkaha yerine, dişimizin görünmeyeceği bir şekilde yanağımızı yukarı çekerek gözümüzü kısarak tebessüm ederdik a kızım.
yani sosyete güzeli bizim evden kesik çakal uluması gibi kahkaha hiç yükselmedi.
yani yürek yaralıydı bizde,yani can son nefesine kadar asi bir savaşçıydı.
biz yüreğimizin asilliğinden biz merhametimizin güzelliğinden yüreğimizin asilliğinden hiç bir şey kaybetmedik.
biz kokteyllerde kanepe yemedik annemizin kara fırın dediği sobamızda yaptığı ekmekleri yerdik a kızım.
bazen,bazen namerdin düşüncesine bile malzeme olmamak için simit yer sonra kürdanla uğraşırken keçi etide pek sertmiş derdik.
simit yerdik ama gururlu ve namusluydu gözlerimiz sosyete güzeli.
sen hiç 8km yi sevda türküleri okuyarak yürüdün mü sosyete güzeli,sen hiç olmayan çoraplarının yırtığı görünmesin diye ayak parmaklarını yırtık ayakkabında yumup gururunu korudun mu ?
söylesene sosyete güzeli,ben mum ışığında ders çalışırken sen mum ışığında istakoz yiyip kırmızı şarapla geceyi kucaklıyordun belki..
boş ver be sosyete güzeli ben seni zaten sevemem ki...
senin dünyaya gelişini şampanya patlatarak.
benim dünyaya gelişimi ise silah patlatarak kutlarlardı töremizce..
dedim ya neyime gerek senin gibi sevgili.senin modeli geçmiş diye binmediğin arabaların ben arkasından bakarak giderirdim hasretimi.
senin giymeyip sokağa attığın elbiseler,benim en yeni en güzel elbiselimdi..
dedim ya neyime gerek senin gibi sevgili.senin çevrende bu kadar entellektüel ve dazlaklar dururken ben seni sevemem sosyete güzeli..
ben anadolu çocuğuyam ogluumm...!



Hiç yorum yok:
Yorum Gönder